I,32/Volltext
I,32
Spielen soll ich!.. Wenn ich auf deinen Tasten je geübt, was bleibenden Wert verdiente, - nun, so will ich heute ein Volkslied spielen, teuerer Flügel,
der dem C. G. Schröter zuerst du töntest, der dich in Nordhausen um Siebzehnhundert mit dem Mechanismus der Hämmer schmückte, ferner dem Silber-
mann in Freiberg, der dich mit Kunst verbessert, dann dem I. A. Stein in der Stadt der Fugger, dem Pariser Erhard, dem Streicher-Wien, dem Broadwood in London.
O Klavier, du Zierde und Schmuck des Hauses, Freude, Trost und Speise du aller Ohren, laß mich auf geduldigen Tasten spielen 'Santa Lucia'!
Poscimus. Siquid vacui sub umbra lusimus tecum, quod et hunc in annum vivat et plures, age, dic Latinum, barbite, carmen,
Lesbio primum modulate civi: Qui ferox bello tamen inter arma, sive iactatam religarat udo litore navim,
liberum et Musas Veneremque et illi semper haerentem puerum canebat, et Lycum nigris oculis nigroque crine decorum.
O decus Phoebi et dapibus supremi grata testudo Jovis, o laborum dulce lenimen, medicumque, salve rite vocanti.